पञ्चायती शासनको उत्कर्षमा गोविन्द र श्याम तमोटले मिलेर लेखेको र पूर्वका क्रान्तिकारीहरूको राष्ट्रगान नै बनेको एउटा गीत थियो— “संघर्ष हो जीवन, जीवन संघर्ष हो”। गीतको त्यही पङ्ति जस्तै गोविन्दको तमाम जीवन संघर्षको पर्याय बन्यो।